علی پیام
بایدها و نبایدهای زمینه ساز ظهور، چارچوبی است برای انسان های که می خواهد حضور ظهور را درک کند. این چارچوب می گوید: هرچه فرهیخته تر شوی و هرچه منزه تر گردی و هرچه پاک تر باشی حضور ظهور را زودتر درک می کنی.

چارچوب زمینه ساز ظهور می گوید: هرچه شب زده تر باشی و هرچه ناپاک تر باشی و هرچه آلوده تر، درک لذت حضور را از دست می دهی. بهترین مثال، برای درک این چارچوب و یا این استراتژی، رابطه وضو و نماز است.

نماز گزار برای این که فیض نعمت حضور پروردگار را درک کند و به لذت حضور بیکرانه ترین حضور برسد، نیازمند است تا مقدماتی را انجام بدهد. آن مقدمات عبارت است از تطهیر جسم از خبث و دنس. و طهارت روح از آلودگی ها.

چارچوب زمینه سازی ظهور حکم می کند انسان های منتظر بایستی خود را آماده کرده باشد تا در جشن بیکران ظهور حضور پیدا کند. هر انسانی که در مراسم جشن شرکت می کند، مستلزم آمادگی هایی می باشد. او باید بهترین لباس خود را بپوشد. جسم خود را از هر آلودگی ها پاک بسازد. خود را خوش بو کند. هرچه پیراسته تر و هرچه آراسته تر در جشن حضور پیدا کند.

در ادبیات و فرهنگ اسلامی نیز توصیه شده است که نمازگزار بایستی در بهترین وجه ممکن به حضور خداوند به نماز بایستد. فرد عاشقی که می خواهد به درک متعالی حضور معشوق خود نائل شود، نهایت آراستگی و پیراستگی را مراعات می کند.

بایدها و نبایدها الزامات زندگی اخلاقی است. این کار را باید انجام داد و این کار را نباید انجام داد. بدین سان، "بایدها" و "نبایدها" چارچوب هایی هستند که نقشه روشمند بودن و نبودن را تعیین می کند. بایدها و نبایدها امرو نهی های است که بهترین وجه حالت حضور را تمثیل می کند.

پیراستگی و وارستگی اخلاقی و پرهیز از گناهان کبیره و صغیره و پاکی از خبث طینت و طهارت روح و روان از جزو بهترین وجه حالت های آمادگی برای حضور ظهور است. همان طوری که در فرهنگ اسلامی قبل از قیام به نماز، نمازگزار بایستی مقدمات را انجام بدهد، زمینه سازی های ظهور نیز نیازمند به مقدماتی است.

جامعه بایدها و نبایدهاجامعه بایدها و نبایدهای زمینه ساز ظهور، جامعه استراتژیک و منظم است. این جامعه در منظومه بایدها و نبایدها عیار خود را خالص می سازد تا بتواند لیاقت فیض حضور را کسب کند.

جامعه ای با این خصوصیات، از بدی ها و ناخالصی ها خود را پاک می سازد و به خلق حسن و فضیلت های اخلاقی و تکریم نفس و تهذیب نفس آراسته می سازد و بایدها و نبایدها را به حیث استراتژی زندگی بر می گزیند تا بتواند در دولت کریمه ظهور عضو شایسته ای باشد.

طبق نشانه های علائم الظهور، هر آینه اگر فردی خود را آراسته به شایستگی ها و کمالات ظهور مجهز نکند، در جمع لشکریان دجال می پیوندد.

دجال، نمونه بارز و آشکار عدم لیاقت درک فیض حضور ظهور است. و آن دسته افرادی که لایق سپاه دجال باشد، به معنای این است که هرگز آمادگی درک و فیض حضور ظهور را ندارد.

بایدها و نبایدها روی دیگر حرام و حلال شریعت محمد است. هر کسی که مرزهای حلال و حرام شریعت محمد (ص) را به نهایت بیکرانگی مراعات کند، مقدمات و زمینه های ظهور را مهیا می کند. ظهور مستلزم امکاناتی است که بایستی پیشاپیش مترتب گردد و برای سپاه دجال، به هیچ وجه خورشید نمی تابد و خورشید زمانی طلوع خواهد کرد که طبیعت استعداد و لیاقت و آمادگی پذیرش خورشید را داشته باشد.

منتظَر، به مثابه خورشید، هیچگاه در سرزمین های که آمادگی خورشید را نداشته باشد، طلوع نخواهد کرد. بنائا، منتظرین بایستی مقدمات طلوع خورشید را تسهیل کند تا شهر در شهر و گیتی روشن گردد.

ظهور مستلزم الزامات انسان فرداهاجامعه بایدها و نبایدهای زمینه ساز ظهور، از درون روشن می گردد. جسم و جان شان تطهیر می شود. راه را آب پاشی می کند و جارو می زند تا ظهور تحقق یابد و دولت ظهور بدمد.

جامعه بایدها و نبایدهای زمینه ساز ظهور، در عرصه های حکومت داری نیز سعی می کند مدل های حکومت داری عصر ظهور را تطبیق بدهد. آن گونه که حکومت داری عصر ظهور، در متون دینی پیش بینی شده است، حکومتی است سراسر عادلانه و عدالت با تمام اقتدارش شکل می گیرد.

دولت کریمه ظهور، مستلزم ایجاد حکومت های مدل حکومت عصر ظهور است تا جامعه را آماده بسازد برای درک فیض حضور ظهور. برای ایجاد مدل های حکومت داری عصر ظهور، نیاز است تا چارچوب های حکومت داری و حکومت سازی مدل عصر ظهور در جامعه پیاده شود. وگرنه قبل از صبح دولت کریمه ظهور، دولت دجالی انسان های دجالی را وارد جرگه خود خواهد ساخت.

دولت های شبه دولت عصر ظهور، جامعه را آماده می کند تا استعداد آن را پیدا کند تا در جمع جامعه دولت عصر ظهور قرار بگیرد. بنائا، بایدها و نبایدهای زمینه ساز ظهور علامت و نشانه بارز و آشکاری است برای تشخیص لشکر دجال و لشکر دولت کریمه ظهور.

عدالت همه چیز استعدالت مفهومی است که در تاروپود روان های روشن زمینه سازان ظهور می دمد. و عدالت در زمینه سازان ظهور همه چیز است. برای این که در صبح دولت کریمه ظهور، عدالت عنصر اصلی است. دولت کریمه ظهور، عدالت انتقالی را ساماندهی خواهد کرد. عدالت انتقالی مفهومی است که نشان می دهد که در دوران ها و اعصار گوناگون عمر بشر عدالت قربانی شده است.

بنائا، دولت ظهور عدالت انتقالی را تطبیق می کند. اما از الزامات زمینه سازی های دولت ظهور، پای بندی به نظم عادلانه ای است که ستم دیده های تاریخ را در پای دادخواهی می کشاند و سپس عدالت انتقالی را در مجرای تحقق قرار می دهد.

بدین سان، برای زمینه سازان ظهور، عدالت همه چیز است. برای این که دولت کریمه ظهور به قسط و عدالت وعده داده است. وعده به عدالت، مستلزم شایستگی انسان های است که عدالت را جست وجو می کند و در عرصه های فردی و اجتماعی تطبیق می دهد.

زمینه سازی ظهور، یک برنامه استراتژیک جامعه جهانی است. این برنامه نیازمند تدابیر لازم است تا موجب تعجیل ظهور گردد و نشانه ها و علائم الظهور نیز مبین این است که یکی از نشانه های تعجیل ظهور، زمینه های مناسب و درخور شأن دولت کریمه ظهور می باشد.

شأن اصحاب دولت کریمه ظهوراصحاب دولت کریمه ظهور باید مطابق با شأن صاحب ظهور رفتار کند. رفتار دون شأن کرامت های انسانی حاکم بر منظومه شهروندی آن دولت، ظهور صاحب ظهور را به تأخیر می اندازد. پس سؤال اصلی این است که تسهیل کننده زمینه های ظهور چه می باشد و عوامل و عناصر زمینه ها چیست؟

رسیدن به پاسخ این سؤال ها در حقیقت تجهیز به امکاناتی است که سعادت تعجیل زمینه های ظهور را مهیا می سازد. مهیا ساختن زمینه های ظهور یک پروژه نیست، بلکه روندی است که جامعه جهانی به آن باید برسد.

برنامه ریزی برای سعادت لذت حضور ظهور، برنامه ریزی برای پایان دادن به طلم و رسیدن به میعاد زمانی حکومت عادلانه مستضعفین است. این برنامه ریزی همت بلند فردی و جمعی جامعه بشری را می طلبد. حکومتی که تمام گیتی را تحت پوشش قرار خواهد داد.
منبع: نشریه الکترونیک ساعت صفر