کتاب "پژوهشي در آيين مسيحيت" به قلم "کامل خيرخواه" از سوي موسسه انتشاراتي بوستان کتاب وابسته به دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم به زودي منتشر مي شود.
به گزارش خبرنگار معارف ايرنا، نويسنده در اين کتاب با پژوهش عميق درباره مسيحيت، چگونگي تحريف و نيز استعمارگري سردمداران اين آيين را با تکيه بر منابع معتبر، بررسي کرده است.
در بخشي از اين کتاب مي خوانيم: مسيحيت يکي از اديان مهم آسماني، مروج توحيد و يکتاپرستي و ارزش‌هاي الهي بود. اما به تدريج، به دست هواپرستان تحريف شد و تعاليم آن به انحراف گراييد.

با ظهور اسلام، اين مکتب منسوخ شد و با طلوع خورشيد اسلام، به عنوان دين کامل الهي، همه انسان‌ها و پيروان ساير اديان موظف به تبعيت از دستورهاي آن شدند. اما عوامل گمراهي، با عدم پيروي از دين اسلام و تمسک به آيين مسيحيت تحريف شده، دست به اغواگري زدند. به ويژه در سده‌هاي اخير، مسيحيت تحريف‌شده به ابزاري براي استثمار ملت‌ها تبديل شد.
کتاب "پژوهشي در آيين مسيحيت" در 376 صفحه و شمارگان يک هزار و 500 نسخه به چاپ مي رسد.
*جلد دوم کتاب "فروغ حکمت" به قلم "محسن دهقان" از ديگر محصولات موسسه بوستان کتاب است که به زودي در 600 صفحه و شمارگان يک هزار و 500 نسخه به چاپ مي رسد.

مبناي اين شرح، آسان کردن مطالب سنگين کتاب "نهاية الحکمه" تاليف علامه طباطبائي و ياري رساندن براي فهم صحيح متن آن است.
در اين شرح ـ که در سه جلد فراهم آمده ـ سعي شده است که فراز و نشيب عبارت‌هاي متن، همچون جاده‌اي هموار صاف شود تا خواننده بتواند به سهولت به عمق مفاهيم آن پي ببرد بدون آن که به کتاب‌هاي ديگر ارجاع داده شود. در پي تحقق اين هدف از رساترين عبارت و کوتاه‌ترين مسافت جهت وصول به مقصد استفاده شده است.
* کتاب "سوئيت شماره 28" نوشته "مهدي صبوحي"‌از ديگر آثار جديد اين موسسه است که در 260 صفحه و شمارگان يک هزار و 500 نسخه به زودي روانه بازار نشر مي شود.

در بخشي از کتاب آمده است: روي خاک‌ها زانو زدم. چشمانم را به آسمان دوختم، خورشيد با عجله مي‌رفت که تاريکي‌هاي ديگر را روشن کند.
دلم به حال خودم سوخت، اي کاش دلم به حال خودم آتش مي‌گرفت، از گوشه چشمم قطره اشکي به نرمي روي لبم خزيد گذشته سياهم آزارم مي‌دهد.
خدايا، درشتي جثه‌ام را ناديده بگير، درونم را بنگر.

دست‌هايم هم‌چنان به سوي آسمان بود. خدايا، تو مرا مي‌بيني، فراموشم نکن، دوستت دارم، اي روشني‌بخش دل‌ها، تاريکي‌هاي گذشته‌ام را به روشنايي تبديل کن.
ناگهان ابرهاي دل تنگم به غرش در آمدند، صاعقه‌اي درونم را به لرزه واداشت، باران اشکم به شدت يک رگبار، سد مژه‌هايم را شکست، هاي‌هاي گريستم. خورشيد رفته بود، اما نور عجيبي را از درونم مي‌ديدم، خورشيد را مي‌ديدم، آن را حس مي‌کردم، همان‌طور که خدا را مي‌ديدم... .