ابوقاسم محمد بن ادهم بن منصور بن یزید بن حایر [یا عامر بن اسحاق]تمیمی عجلی زاهد معروف (98هجری) از امیر زادگان بلخ خراسان[1] می باشد و اجدادش از موالی به شمار می رفتند که به بکر بن وائل منسوب بوده اند.[2]

شجره نامه سلسله ادهمیه منسوب به ابراهیم ادهم به حضرت علی بن الحسین امام سجاد(عليه السلام)[3] و یا بنا بر قولی به حضرت محمد بن علی امام باقر (عليه السلام) می رسد. اما  در کتب رجالی نام ونشانی از ابراهیم ادهم نیست ولی در کتابهای اهل تسنن وی را بسیار مدح کرده اند مانند تذکرة الاولیاء شیخ عطار، ربیع الابرار زمخشری ، نفحات الانس جامی و احیاء العلوم غزالی و...

به تصریح ابن عساکر در تاریخ خود: «ابراهیم بن ادهم علوم خود را از سفیان ثوری و فضیل عیاض اخذ کرده است» و اصلاً رابطه ای با اهل بیت نداشته است چرا که اگر با ایشان آشنایی داشت و او از ایشان روایت هم نقل نکرده باشد، علماء رجال شیعه در کتب خود نامی از ایشان می بردند.

ارتباط او با امام باقر(عليه السلام) را نیز نمی توان پذیرفت، چرا که مرگ او را که حدود سال 100 هجری قمری نوشته اند [4] و خروج او را از بلخ 130 تا 132 دانسته اند ، ارتباط او با امام باقر (عليه السلام) که در سال 114 هجری رحلت نموده اند ، دور از احتمال است. پس انتساب  نسبت نامه ادهمیه به امام باقر (عليه السلام) جعلی بیش نیست  که  صوفیه  آن را  فرقه نموده اند.

حتی درباره تشیع او نیز هیچ هیچ سندی در دسترس نیست ، زیرا رجال شناسان شیعی او را در شمار پیروان ائمه طاهرین نیاورده اند.
--------------------------------
پي نوشت ها:
1ـ  رحله ابن بطوطه 79،78
2ـ المختصر فی اخبار البشر از ابو الفداء :2/92 ، تاریخ ابن اثیر : 6/56 ، مشاهیر علماء الامصار : 183
3ـ ولایت نامه : 240
4ـ تهذیب الکمال : 2/27 ، فوات الوفیات محمد بن شاکر : 1/13 ، الوافی بالوفیات خلیل بن ابیک صغری : 5/318